MROHOWISKO

Potwór

2012-02-11T23:11:00.001+01:00

Moje domowe studio na antresoli zaczyna działać. Pierwsze próby na żywym organizmie przeprowadzone.

Jingle bells

2011-12-06T23:03:00.010+01:00

Święta nadchodzą wielkimi krokami. Korzystając z marketowych akcesoriów i okazji, jaką było dostarczenie doniczki, urządziliśmy dzieciakom dziką sesję.

Wiadomością tygodnia jest to, że Hanka zaczęła chodzić. Potrafi zrobić kilka kroczków na swoich kaczych nóżkach. Dumna jest przy tym niesłychanie. Jakby odtańczyła kawałek Jeziora Łabędziego przynajmniej. Do tego zasuwa na czterech jak mały prosiak. I jest kompletnie głucha. Jak pień. Co prawda wybiórczo, ale jak pień. Słowa "nie", "nie wolno", "nie ruszaj" przelatują przez jej uszy, nie wzbudzając nawet śladu impulsu w jej pączkującej łepetynie. Trzeba jej teraz jakoś wspawać obsługę zakazów, bo jak urośnie to osiwieję.

Urlop

2011-10-10T23:19:00.009+02:00

Tydzień w innej bajce. Z własnymi krasnalami.

Wycieczka

2011-09-14T23:21:00.018+02:00

Trochę z cyklu "cudze chwalicie, swego nie znacie", z naciskiem na "nie znacie".

O parowozowni w Kościerzynie dowiedziałem się całkiem niedawno i jak to zwykle w bywa, zupełnym przypadkiem. Długo się nie zastanawiałem, w końcu mając w domu kolejowego fascynata trudno nie wykorzystać okazji i wybraliśmy się na wycieczkę.

Najpierw pobudka po męczącej podróży.

I to co tygryski lubią najbardziej:

Muszę przyznać, że parowozy z bliska robią niesamowite wrażenie. Chyba sobie nie zdawałem sprawy z ich wielkości, by nie powiedzieć ogromu. Koła o średnicy 185cm to nie przelewki.
Wizytę w skansenie polecam. Znajduje się tam kilka(naście?) różnych parowozów, lokomotyw i całe stado wagonów zachowanych w różnym stanie. Ciekawe, że za płotem skansenu stoi przynajmniej tyle samo okazów kompletnie zardzewiałych.
Staśkowi najbardziej podobały się wagoniki kolejki wąskotorowej, do których mógł bez problemu wchodzić i ganiać tam i z powrotem.

Po wizycie w skansenie szybki wypad na gofry na kościerski rynek. Niestety pogoda nie sprzyjała długiemu siedzeniu. Na szczęście były gofry.

Dzieci

2011-08-27T01:05:00.002+02:00

Z życia potomstwa...
Hanka zaczęła pełzać. Nic co jest na podłodze nie jest bezpieczne. Mały diabeł tasmański.

I pierworodny oglądający bajki.

Life goes on

2011-08-27T00:01:00.008+02:00

Cztery tygodnie...
To już cztery tygodnie. Szczęśliwie zdążyliśmy już pozdejmować taśmy malarskie ze ścian.
Kuchnia już praktycznie gotowa - brakuje kilku dupereli, ale da się bez nich żyć. Po co komu na przykład wszystkie uchwyty?

Zdjęcie z pola walki (historyczne)

Zadziwiająco szybko wszyscy poczuliśmy się tu "u siebie". Komfort mieszkania jest zdecydowanie wyższy niż poprzednio. No i mamy schody :). Schody, które bywają stołem a czasem nawet całą jadalnią.

cdn...

Idzie ku lepszemu

2011-06-17T23:33:00.018+02:00

Jakby kto pół roku temu powiedział mi, że w połowie czerwca będziemy się jeszcze kisić w starym mieszkaniu, to powiedziałbym mu z pełnym przekonaniem, że bredzi, ma nasrane pod sufitem i niech się idzie leczyć.
No i sru. Minęło pół roku, i co? Pole bitwy. Ale na szczęście koniec walki jest już blisko.
Czas najwyższy, bo nasze dzieciaki są coraz bardziej związane z nowym miejscem zamieszkania - przedszkole Staśka i Hanki opiekunka. Dowożenie przychówku zabiera codziennie masę czasu.
Na szczęście sam przychówek jest super.
Stasiek jest szczęśliwy, że jest w nowym przedszkolu, uwielbia swoją siostrę, z wzajemnością z resztą. Hanka, po wyleczeniu zakażenia bakteryjnego, które najprawdopodobniej przywlekła ze szpitala, okazała się dzieckiem grzecznym i nad wyraz pogodnym. Jakże pięknie dziękuję pani pediatrzycy, dzięki której nasza córka ryczała ponad cztery miesiące, bo nie wpadła na pomysł zrobienia jakichkolwiek badań i zlekceważyła dość jasne przesłanki.

Ale nic to. Ważne, że jest dobrze.

Zdjęcia dzieciaków dość mało aktualne. Proporcje zmieniły się dość mocno :).

Atak nietoperza

Zdjęcia Kulki.

Daję radę

2011-04-07T22:06:00.003+02:00

Bycie ojcem dwojga to trochę więcej niż dwa razy bycie ojcem.
Pierwszy kwartał przerósł moje oczekiwania. Przerósł też oczekiwania Magdy, Staśka... Sprężarki pewnie też. Wieść gminna niesie, że dziewczynki są grzeczniejsze i spokojniejsze. W przypadku Hanki okazało się to prawdą trzeciego rodzaju. Na szczęście idzie ku lepszemu.
Poza tym, jakby komuś przyszło do głowy wykańczać mieszkanie mając w domu noworodka, to niech się przejdzie po lesie na przykład, co by mu świeże powietrze głupoty z głowy wywiało.
Krótko mówiąc, nie jest lekko. Ale to już finisz. Jak się trochę wyśpię i ogarnę to coś pokaże i opiszę.
Tymczasem.

Wiosna zimą

2011-01-10T12:52:00.001+01:00

Ale jest nieprzyzwoicie wiosennie dzisiaj na świecie. Słońce świeci, ptaki ćwierkają. Aż przyjemnie wyjść zza biurka.

Tylko pora roku nie ta. Co za złośliwość natury.

Wszystkiego dobrego w Nowym Roku

2011-01-01T00:36:00.001+01:00

Co się komu marzy. Amen.

Życia uroki

2010-12-30T21:12:00.002+01:00

Koniec roku upływa w atmosferze pobudzenia. Wczoraj zabrałem całą rodzinę na pierwszą wspólną wizytę w nowym mieszkaniu. Ach, jak przyjemnie jest wjechać do czystej hali garażowej, gdy na dworze pełno śniegu. Nie mogę się doczekać pożegnania ze skrobaczką :).
Wracając do mieszkania, Staśkowi się podobało. Na dole był lekko onieśmielony, ale na antresoli się ożywił. Łaził i zaglądał w każdy kąt. Niestety nie udało mi się otworzyć żadnego okna dachowego i nie mogłem go wystawić na zewnątrz. Za to po zejściu na dół zaordynował wyjście na balkon i strącanie sopli.
Hanka nie wyraziła swej opinii. Prawdę mówiąc całą wizytę przespała. Prawdopodobnie dla niej przeprowadzka będzie najłatwiejsza.
Z nią to w ogóle jest jakoś tak łatwiej. Prawda, że przy drugim człowiek już wprawę ma i mimo strachu, że to takie małe i kruche, ręce jakoś same działają. Strach pomyśleć o trzecim :).
A tymczasem pierwsze...

... było z ojcem u fryzjera. I chyba z włosami wycięto mu ośrodek grzeczności w głowy. Na fotelu siedział jak trusia. Ponad pół godziny szczękania nożyczkami, a on nic. Po wszystkim powiedział, że było fajnie i tu jeszcze wróci. Niestety w domu wziął się i popsuł. Jako jeden wyczynów wymienię tylko fakt wylania w łazience wody z oliwką po kąpanie Hani. Oczywiście chwilę potem się na tym wygrzmocił, bo nie zauważył oliwki na podłodze. Na szczęście ma całe zęby i cierpliwego ojca. Przyznaję się jednak bez bicia, że myślałem o kopnięciu go w dupę. Tak po prostu. Dla podniesienia ogólnej szczęśliwości.

Hania

2010-12-21T11:03:00.002+01:00

Hania już jest w domu.
O rany, ale ona jest mała. Ciuchy, w których Stasiek mieścił się tylko przez pierwsze dwa tygodnie są na nią za duże.

Stasiek ciągle chce Hankę głaskać i przytulać. Wczoraj Magda przystawiła ją do piersi, a Stasiek stał obok i filował co się dzieje.
- Stasiek, a co Hania je? Zapytałem znienacka.
-ŻARCIE! :)

Dodam, że innym konsumentem żarcia w naszym mieszkaniu jest kot :).

Niespodzianka

2010-12-17T11:47:00.001+01:00

Od dzisiaj mam dwoje dzieci.

Hania zrobiła nam niespodziankę I postanowiła już dziś zobaczyć jak wygląda świat na zewnątrz brzuszka mamy.

Taki prezent na święta - 54cm I 3080g nowego człowieka.

Się buduje

2010-12-09T23:43:00.003+01:00

A właściwie prawie się zbudowało.
Jeszcze tylko panowie zamontują tymczasową balustradę, wymienią porysowane szyby w oknach i będzie gotowe.

Potem jeszcze tylko wykończenie (właścicieli) i można się wprowadzać.
Drugie mieszkanie powinno być z definicji lepsze niż pierwsze. Po pierwszych oględzinach uczucia są mieszane. Kurczę, jest niżej niż teraz. I to jest poważny minus. Do tego piekielny efekt nie pomalowanych ścian - wszystko wydaje się mniejsze niż jest.
Ale jest antresola :). I 6 okien dachowych :). I prawie dwa razy więcej miejsca niż mamy teraz. Zmieści się wszystko.

Wracam do stanu jako takiej równowagi.
Znów mieszkanie kupowane trochę "na wariata". Nie tak jak poprzednim razem, gdzie pierwszą wizytę w okolicy, w której mieliśmy zamieszkać złożyłem już po podpisaniu umowy, ale i tym razem decyzję podjęliśmy błyskawicznie. Wszystkie papiery, zaświadczenia, podpisy, oczekiwania, telefony trochę mnie kosztowały. Cholerna polska jesień dołożyła swoje, a wyjazd na ciepłe wakacje trzeba było odłożyć na później. Ale co się odwlecze, to... pojedziemy już we czworo :).

Zaduma

2010-11-01T22:46:00.002+01:00

Piękny weekend na półmetku zasranej jesieni.
Zmiana czasu co prawda oczywiście kopnęła mnie w tył głowy, ale 15°C w listopadzie, to dar bezcenny, który szanować należy jak rodziciela, albo i lepiej (zależeć od rodziciela może, albo od miejsca zamieszkania). W sam raz, aby podładować nadwątlone październikowymi słotami baterie.
I dobrze, bo ciągnę już na rezerwie. Załatwianie, deszcz, pamiętanie, wiatr, papierologia, liście, samochód, smarki zewsząd... Diabli nadali.
Jeszcze mi dzisiaj w "Trójce" co i rusz czytają listę pasażerów feralnego lotu. Oszaleć można.
Nic to, trzeba się wziąć za siebie, co mi tam jesień.

Przedszkolak

2010-09-17T22:55:00.004+02:00

Wiele rzeczy dzieje się przez przypadek. Tak było ze Staśka przedszkolem.
W założeniach, jeszcze przez rok miał mieć opiekunkę. Ale opiekunka znalazła pracę i trzeba było coś z tym fantem zrobić.
Znaleźliśmy sobie więc kolejną. Wszystko było pięknie, ale zanim tak naprawdę zaczęła pracę, zaliczyła bolesne rozstanie ze swoim, jak się okazało tymczasowym, towarzyszem życia i wyprowadziła się do innego miasta gdzieś.
I znów szukanie...
O trzeciej na szczęście mogę pisać "niedoszła". Czułem się strasznie niekomfortowo z myślą, że Staśkiem będzie się opiekować zmanierowany babsztyl. Historia lubi się powtarzać, więc i w tym przypadku człowiek znalazł pracę a my straciliśmy prawie opiekunkę.
Do trzech razy sztuka. Pomyśleliśmy trochę i nam wyszło jak na dłoni, że trza chłopaka oddać w ręce przeszkolonego personelu, co z wygodą w parze szło, gdyż ów personel miał norę po drugiej stronie ulicy. Co prawda mieliśmy na uwadze traumę jaką Stasiek tam kiedyś przeżył, gdy zobaczył klauna na przedstawieniu z okazji otwarcia przedszkola, ale kto nie próbuje ten ... nie wiem co.
No i mam przedszkolaka w domu.
Codziennie mnie zaskakuje.

Zdjęcia sprzed tygodnia...
Teraz jest większy.

Chata Wuja Przema

2010-09-06T23:22:00.002+02:00

Mężczyzna w (psia kość) sile wieku coś zrobić musi. Na przykład zbudować dom.
Wczoraj oglądaliśmy działkę, na której już niedługo będzie się działo.
Na razie porządki.

Pan na włościach.

Ekipa nadzorująca.

Stasiek postanowił zająć się czymś pożytecznym i zaczął odstraszać niedźwiedzie. Skutecznie - żadnego niedźwiedzia nie spotkaliśmy.

Przed Wujem jeszcze dużo pracy, ale trzymamy kciuki. Teraz wieczory coraz dłuższe, więcej czasu na rozmowy i zastanawianie się. Powodzenia.

Wyprawa

2010-08-22T22:31:00.002+02:00

Wyprawa w strony rodzinne.
Dorastając w danym miejscu przechodzimy nad nim do porządku dziennego. Ot, wszystko po prostu jest. Czasem fajnie spojrzeć z perspektywy "emigranta" na takie oczywistości.

Kanał Elbląski - hydrotechniczny cud techniki. Kiedyś dla mnie po prostu kanał.

Kalosze szczęścia

2010-08-19T21:52:00.002+02:00

Opener - wrażenia

2010-08-19T21:07:00.002+02:00

Cztery dni to jednak długo... Chyba się starzeję :)
Peal Jam fajnie, ale dość geriatrycznie. Skunk anansie kapitalnie i z wypiardem, Lao che podobnie. Czaderski Massive attack. Ten koncert mi się naprawdę podobał. Mniej podobał mi się koncert Archive, ale jak się tak nagłaśnia koncert to ja wysiadam.
Absolutne odkrycie tegorocznego Openera to Regina Spektor. Miałem nadzieję na fajny namiotowy koncert, a wyszedł pełen odlot.
Było parę ciekawych występów na scenie world, było słuchane jednym uchem The Dead weather. Było tajskie żarcie, meksykański kebab, gofry, tojtoje.
Był blady koleś, który smutnym głosem obwieścił zwycięstwo brata mniejszego w wyborach.
Był Open'er 2010.

Brązowe gody

2010-08-10T16:55:00.003+02:00

Osiem lat temu powiedzieliśmy sobie z Kulką to i owo..
Sześć lat temu kupiliśmy mieszkanie.
Pięć lat temu dostaliśmy kota.
Dwa lata temu urodził się nasz synek.
Co będzie za rok?
A za osiem?

Pees taki (usłyszane dzisiaj w radio):

Mary i John żyli szczęśliwie 20 lat.
A potem się spotkali...

Ale to nie à propos. Zupełnie.

Opener

2010-08-08T17:39:00.004+02:00

Google has me

2010-08-08T15:36:00.002+02:00

Google wie o mnie coraz więcej.
Wie gdzie mieszkam, gdzie pracuję, z kim rozmawiam, co lubię...

Pytanie, co z tego...?

Czas

2010-07-10T12:39:00.002+02:00

Znienacka przyszło lato.
Ostatni miesiąc minął mi tak szybko, że aż trudno uwierzyć. Dzień za dniem, tydzień za tygodniem.
Praca - dom, dom - praca. Że tylko napomknę o 12-dniowym tygodniu pracy jaki mi się przytrafił.
Choć jakby się zastanowić, to trochę się przez ten czas wydarzyło. Wyjazdy, spacery, Open'er...
Ale o tym kiedy indziej...

Czerwcowo

2010-06-10T22:58:00.005+02:00

Wreszcie ciepło.
Czerwiec jak dotąd daje radę. Jeszcze rozpoczął się najlepiej jak tylko mógł - długim weekendem. Polacy lubują się w długich weekendach i ja nie stanowię tutaj wyjątku. Uwielbiam rodzinne weekendowanie ponad miarę.

W centrum zaczyna się wakacyjny ruch. Coraz ciaśniej, coraz gwarniej. Biała flota ma kogo wozić przy takiej pogodzie. Stasiek zaliczył pierwszy kurs statkiem. Nie była to może wyprawa na miarę Kolumba, bo tylko na drugą stronę Motławy, ale zawsze. Niedługo wybierzemy się na wycieczkę kanałami portowymi na Westerplatte. Gdańsk z poziomu pokładu wygląda zupełnie inaczej.

Druga strona. Dla większości tylko oglądana z drugiego brzegu. Uśpiony potencjał. Może kiedyś...

Zbieram na hulajnogę...

Jutro zaczyna się mundial. U nas za to przygotowania do Euro2012. Stadion to miejsce, gdzie można powiedzieć, że przygotowania idą pełną parą. Budowa naprawdę robi wrażenie. Otoczenie też. Ciekawe jak ta okolica będzie wyglądała za kilka lat. Czy proces samoistnej rewitalizacji będzie postępował. Zachwaszczone łąki wzdłuż ul. Marynarki Polskiej dają do myślenia. Praktycznie w centrum miasta wielkie połacie nieużytków. Ot taka ciekawostka.

Fajnie będzie kiedyś zabrać syna na mecz na prawdziwym stadionie. Może mecz też będzie prawdziwy.

Chrabąszcz majowy

2010-05-27T21:59:00.003+02:00

W kilku odsłonach...

Wiosny znaki

2010-05-26T21:37:00.003+02:00

W okolicy mojego domu rodzinnego nigdy (czyli odkąd żyję) nie było bocianiego gniazda.
Rok temu wszyscy dopingowaliśmy boćka, który niezdarnie rozpoczął budowę na słupie energetycznym tuż koło domu. Zimą energetycy zamontowali platformę i umieścili na niej większość "gniazda". Wszyscy z niepokojem czekali na gospodarza sterty gałęzi, czy aby się nie wkurzy widząc popsute gniazdo i nie poleci gdzie indziej. Jak widać tak się nie stało. Teraz czekamy na młode.

Jakiś smardzowaty postanowił wystawić łeb pod gruszą.

Suka ma młode, cielaki ganiają po łace. Wiosna pełną parą.

Powodzi sprawcy

2010-05-26T20:42:00.002+02:00

Trach!
Jesteśmy uratowani! Najwyższe władze w sztabach zarządzania kryzysowego namierzyły odpowiedzialnego osłabiania konstrukcji wałów i zarządziły działanie. A jakże.
Wszystkie bobry znad rzeki won! Mieszkajcie sobie w lesie, albo ze świstakami w górach, ale od rzek wara!

Dwa lata

2010-05-24T23:48:00.002+02:00

Dwa lata dzielą żarłocznego śpiocha od gadatliwego koleżki tryskającego energią.
Wszystkiego najlepszego!

Cypryjskie koty

2010-05-19T22:29:00.003+02:00

Według legendy (??), koty na Cypr sprowadziła św. Helena, która wracając z Ziemii Świętej zatrzymała się na Cyprze. Przerażona ilością węży i jaszczurek jakie tam
zastała, po powrocie do Rzymu wysłała na wyspę kilka statków pełnych sierści. Koty wypuszczono na południowym krańcu wyspy, który nazwano Kocim Przylądkiem, a położony tam klasztor, którego mnisi roztoczyli nad kocurami opiekę, monastyrem św. Mikołaja od Kotów. Koty okazały się skutecznymi tępicielami gadów, toteż rozprzestrzeniły się na całą wyspę i do dziś są traktowane jak prawdziwi przyjaciele człowieka.

Faktem jest, że wszystkie koty bardzo chętnie przyłaziły do ludzi. Nie trzeba się było specjalnie trudzić, żeby je przywołać. Nie mówię tu oczywiście o hotelowcach, bo te w czasie posiłków były wręcz nachalne.

Ciągle Agia Napa

2010-05-14T23:01:00.004+02:00

Parę fotek z plaży.

Woda rzeźbi w skałach wulkanicznych dziwaczne, grzybopodobne kształty.

Ostatniego dnia morze w końcu pokazało swe nieco mniej łagodne oblicze.

Agia Napa

2010-05-10T22:11:00.004+02:00

Αγία Νάπα po Grecku znaczy Święty Las (może być i Gaj).
Święty, bo według legendy, myśliwy zapuściwszy się w las znalazł cudowną ikonę, która odnowiona znajduje się o dzisiaj w monastyrze w centrum miasteczka.
Monastyr pochodzi z roku 1500 i jest chyba jedynym tak wiekowym obiektem w okolicy. Pochodzenie reszty jest znacznie mniej romantyczne. Jak Turcy pogonili Greków cypryjskich z Famagusty, w której skupiał się ruch turystyczny, ci musieli znaleźć nowe miejsce. Padło na wybrzeże w okolicach dzisiejszej Agia Napy. Podobno są tu najpiękniejsze plaże (Nissi Beach) na całej wyspie.
I tak wokół monastyru wyrosło miasteczko, będące takimi cypryjskimi Międzyzdrojami. Miasteczko, w którym próżno szukać atmosfery dnia codziennego. Miasteczko, które w sezonie nie kładzie się spać, w którym przy każdej ulicy jest wypożyczalnia samochodów i klub nocny. Szczęśliwie byliśmy tuż przed sezonem, ale gdyby okno pokoju hotelowego wychodziło na pobliski mini lunapark, o spaniu przy otwartym oknie moglibyśmy pomarzyć.
Plus była taki, że zawsze był otwarty jakiś sklep i Stasiek miał gdzie się bawić.

Dziedziniec monastyru

Kościółek przy marinie

Tak naprawdę to plażę trzeba było morzu wyrywać.

A tu prawdopodobnie efekt dawnego rycia.

Zaraz obok brzeg był nieco mniej przystępny. Tu atrakcją były jaskinie.

Plaża przy hotelu nie była może największa i najpiękniejsza, ale piasek był naprawdę fajny.

Pierwsze kroki na placu zabaw ustawionym na terenie jednej z restauracji.

Maj

2010-05-03T20:14:00.001+02:00

Maj - sraj, psia mać.
Cały dzień 6°C.

Cypr

2010-04-29T20:58:00.006+02:00

Ani się spostrzegłem, a minął tydzień od powrotu na ojczyzny łono. Powrót w utarte schematy trochę mnie psychicznie zdusił, więc myslę, że najwyższy czas na wspominki z ciepłego urlopu. Urlopu częściowo sponsorowanego przez jakże śmieszne literki - Eyjafjallajökull.

Lubię moment, gdy po wyjściu z samolotu uderza cieple powietrze pełne miejscowego aromatu. Na Cyprze pachniało sianem. I było ciepło, pomimo, że był środek nocy. To jest coś fantastycznego w strefie śródziemnomorskiej. Wieczory są ciepłe. Tak po prostu.
Kolejną przyjemną chwilą jest wyjście na balkon hotelowego pokoju. No dobra, to nie musi być miła chwila, ale jak dotąd zawsze taką była.
Na potwierdzenie widok nocny z balkonu...

...oraz widok dzienny...

Jak na moje, jest wystarczająco "miodnie" :).

Wracając jeszcze do samego przylotu. W hali przylotów lotniska w Larnace czekało, mimo nocy, dwóch gentelmanów z tablicami sporych rozmiarów. Na jednej wielkimi literami wypisana była tęsknota za Dodą, a na drugiej smutny królik podpisany nazwiskiem Marek (domyślam się, że chodziło o nieszczęsną Kornelię). Na widok Staśka ciągnącego walizkę swoich gabarytów i wagi dodali ze śmiechem - Pudzianowski.
Oj, mamy towary eksportowe, psia kość.
cdn...

Home, sweet home

2010-04-22T22:08:00.003+02:00

Wszystko się kończy, nawet przedłużony urlop.
Miałem napisać o wrażeniach na gorąco, ale jakoś nie mogłem zmontować niczego zgrabnego i mi przeszło.
Jedyne co mi teraz przychodzi do głowy to PKP. Już wiem dlaczego TLK to tanie linie. Bo brudne.
Przedział dla matki z dzieckiem, w którym przyszło nam spędzić drogę do Warszawy, nie był, delikatnie mówiąc, pierwszej świeżości. Dość, że zanim dotarliśmy na miejsce mieliśmy ze Staśkiem wysypkę na rękach od kurzu pokrywającego siedzenia.
Czas przejazdu litościwie pominę, bo wynika z realnych szans na lepsze jutro, które i tak rewelacyjne nie będzie.
Dobrze, że chociaż w IC jest czysto.

Dzien drugi

2010-04-21T14:05:00.002+02:00

I chyba ostatni.
Dym sie rozwiewa i chyba nadchodzi czas powrotu.

Dzien pierwszy

2010-04-20T10:36:00.002+02:00

Jako, ze Hefajstos (Wulkan) nie chce nas wypuscic z wyspy swej pieknej zony mamy dluzsze wakacje. Wlasnie leniwie trwonimy pierwszy dzien tej slodkiej niewoli.
Czy bedzie ciag dalszy???

Wiesci z frontu

2010-04-18T17:55:00.000+02:00

Jest cieplo jak diabli. Slonce wysoko jak u nas nrigdy nie bywa. Morze cieplejsze niz Baltyk latem.
Cudowna wyspa.

Jedziemy

2010-04-13T10:07:00.000+02:00

Jedziemy.
Rozpuścić wzrok na morzu po horyzont.
Oglądać kobiety w letnich sukienkach i inne piękne okoliczności przyrody.
Ogrzać się i odpocząć. Od wszystkiego.

My, Naród

2010-04-11T23:08:00.003+02:00

Chyba nigdy nie pokazujemy, że jesteśmy Narodem tak, jak w obliczu tragedii.

I cała otoczka medialna, efektowne przenośnie i epitety.
A mnie po prostu ludzi szkoda.

Postrzyżyny

2010-04-10T17:45:00.003+02:00

W końcu nadszedł czas.
Jeśli nie liczyć moich koślawych prób skrócenia grzywki, to był to pierwszy kontakt Staśka z nożyczkami. Z fryzjerem na pewno.
Jeszcze 10 minut przed posadzeniem w fotelu zapewniał, że z cięcia nici, ale na szczęście w sukurs przyszła pani z nieco starszymi chłopakami. Skoro oni mogą to Stasiek też.
No i jakoś poszło.

Tak super spokojnie to jednak nie było :).
Stasiek wyszedł z tej walki z całymi uszami. Pani z raną ciętą palca.

Tragedia

2010-04-10T17:36:00.001+02:00

Żart jakiś ponury chyba.
Trudno uwierzyć...

Powiew wiosny

2010-04-09T22:58:00.002+02:00

Przyszła. Nie da się ukryć.
W tym roku dość szybko i zdecydowanie. Zawróciła w głowie słońcem i przez moment iście majowym ciepłem.
Drzewa ten moment przespały. A może to głęboko zakorzeniona mądrość, że nie warto się wyrywać ku wiośnie, bo jeszcze przecież przymrozki, Zimnej Zośki nie wspominając.

Zwinka też się obudziła.

Chyba pierwszy raz oglądałem zwinkę tak dokładnie.
W starej piwnicy żyły sobie żyworódki, ale one nie są w połowie tak efektowne jak zwinki. Ta miała kilkanaście centymetrów. Taka miniaturka warana :).

Tatuś!?

2010-04-01T23:58:00.002+02:00

Dzieci rosną w przerażającym tempie. Jeszcze chwilę temu mieściło się toto pod parapetem, a tu bach i gada, biega, skacze i sprawdza. Sprawdza starych na każdym kroku. Trzeba się pilnować, bo na głowę wlezie niechybnie.
Tymczasem jest bunt dwulatka. Wyświechtany slogan jak się okazuje, bo zewsząd dochodzą głosy, że łatwiej nie będzie. Przeciwnik młodszy, z większą chęcią życia i coraz mądrzejszy (choćby w teorii). I na dodatek wyćwiczył do perfekcji mówienie "Tatuś" w sposób rozkładający mnie na łopatki.

No i sobie poszła ...

2010-03-24T20:50:00.003+01:00

Udało się! Zima przegnana.
Mam nadzieję, że na następny zimowy spacer wybierzemy się w grudniu.

A tutaj proszę, Stasiek przegania zimę osobiście.

Dzisiaj za to mógł poszaleć w piaskownicy.

Zima idzie won

2010-03-17T22:29:00.002+01:00

Ogłaszam koniec zimy. Od jutra. Jutro otwieram sezon rowerowy. Lekkie reisefieber, ale dam radę. Toż to tylko 15 kilometrów.

Jak widać pęd ku jasności mnie minął. Jakoś tak nieswojo tu było. I się zmyło. Zmieniłem tylko szerokość głównego panelu, bo to głupio tak wklejać zdjęcia o szerokości 400 pikseli, jak wszyscy mają wielgaśne monitorzyska z mega wielkimi rozdzielczościami. Więc szerzej lekko jest. Tak z umiarem.

Tymczasem w weekend....

Pierwszy raz zobaczyłem ptaki w moim karmniku. Nie mówię tu o wronach czy mewach, bo takie wyżerał słoninę wszelaką, ale o prawdziwych sikorkach. Szczerze mówiąc to już straciłem wszelką nadzieję na to, że są tu jakieś mniejsze ptaszki, a tu proszę. Niespodzianka. I to całe stadko przyleciało. Niestety było widać, że nie czują się zbyt pewnie, bo brały ziarenko słonecznika w dziób i w długą. W sumie nic dziwnego, bo tuż za szybą czaiła się Sprężarka.

Kino

2010-03-14T21:54:00.005+01:00

Pierwsza wizyta w kinie. W kinie, które jest przykładem, że rzeczywistość nie musi być szara i byle jaka i że jak się komuś naprawdę chce zrobić coś ważnego, to się da. Bo po pieniądze, to trzeba umieć sięgać.

Wiejski ośrodek kultury (sportu i rekreacji też przy okazji). Sala nie za duża, ale z klimatem. Ekran, rzutnik, dzieciaki na widowni...

Staśkowi, bardziej niż piżmak Serafin, podobał się pan Tadeusz rozstawiający krzesełka i sprzątający przed seansem. I perkusja. I drzwi.

A mi się spodobał aparat fotograficzny. Kinomaszyna z Popielaw mi się przypomniała.

Stasiek poznał też Tomka. Tomek jest fajny gość. Opowiadał Staśkowi o przejeżdżających samochodach. Lubi ciężarówki. Stasiek woli autobusy, ale i tak sie dogadali.

Zmiany, zmiany, zmiany ...

2010-03-10T22:50:00.001+01:00

Zmęczył mnie ten czarny kolor.

Właśnie do mnie dotarło, że przecież zupełnie nie rozumiem miłośników "czarnych" profili kolorów w różnorakich edytorach, a sam bazgrzę "po czarnym". Oczopląsu można dostać.

Co prawda szablon trzeba jeszcze będzie podrasować, bo akcenty marynistyczne jakoś nie do końca do mnie przemawiają, ale jakoś tak weselej się zrobiło.

I dobrze. Wiosna przecież blisko.

Drogim Paniom

2010-03-08T23:34:00.002+01:00

Wiosny życzę ...

Zimowa niespodzianka

2010-03-01T23:37:00.002+01:00

Żółty śnieg zniknął. W zamian pojawił się wiatr.
Weekendowe ocieplenie rozpaliło we mnie pragnienie wiosny. Kilka °C więcej robi zasadniczą różnicę. Niestety chwilowo trzeba o tym zapomnieć.
Kolejny prezencik od zimy dostałem wracając z pracy. Kątem oka zauważyłem coś wielkości piłeczki pingpongowej radośnie wyskakującego w moim kierunku spod samochodu jadącego z naprzeciwka. Nie zdążyłem się nawet zdziwić. Huk był taki, że ostatnie kilkaset metrów drogi do domu jechałem z piskiem w uszach zastanawiając się w co trafił kamień, skoro szyba jest cała. Okazało się, że w szybę. Na szczęście jest tylko niewielki odprysk i nie muszę jej wymieniać. Jeszcze.

Drömmer pizza

2010-02-20T15:51:00.003+01:00

Jak tata zrobi pizzę....

Jeszcze ciepła :)
Zwierzaki foremkowe okazały się bardzo ładne. Z kształtu foremek nie wyglądały na takie. Małe radości :)

Drzemka

2010-02-20T15:47:00.002+01:00

Z ukochanym misiem u boku.

Zima

2010-02-18T21:26:00.006+01:00

Żeby nie było, że tylko narzekam na pogodę....

W sobotę wybraliśmy się na sanki do Otomina.

Zgodnie z przypuszczeniami śniegu było mnóstwo, drogi przejechane spychaczem i niewielki ruch. Co prawda do zaparkowania niezbędna była łopata, ale w końcu zima ma swoje prawa :).

Stasiek został fanem śniegu. W Otominie łaził przez godzinę i się wydurniał, aż w końcu zaczął ziewać.

Ale na tym nie koniec. Po powrocie okazało się, że na parkingu szaleje spychacz, więc o pójściu spać nie było mowy. Kolejna godzina minęła na podziwianiu spychacza i operowaniu łopatą.

Jak widać zabawa łopatą może być całkiem przyjemna. Muszę przyznać, że to najlepiej wydane 29zł w ostatnim miesiącu. Mam czyste miejsce parkingowe, dwie sąsiadki też :), pomogłem odkopać sąsiadowi samochód i spaliłem przy tym trochę kalorii, co ostatnio jest nie do przecenienia biorąc pod uwagę wskazania wagi i moją aktywność fizyczną. No i radocha Staśka.

Wielki dzień

2010-02-14T21:40:00.002+01:00

I to nie przez niejakiego "jurnego Walentego".

Nawiązując do tradycji dnia dzisiejszego, wybraliśmy się na spacer i kawę z rurą. Ze względu na pogodę, nie była to najlepsza kawa w okolicy, a przyzwoita sieciówka w centrum handlowym. No i o to właśnie centrum handlowe się sprawa rozbija. Pełno dziś było pań, panienek i innych wyposażonych w atrybut dzisiejszego dnia w postaci zmarzniętego tulipana albo lizaka kształtu oczywistego. Co bardziej obdarowane dumnie machały rączką trzymającą czerwoną torebkę z napisem Triumph. Do tego moda jak z Mediolanowa. Wspomnę tylko panienkę w bankietowej małej czarnej. Paryż całą gębą.

Ale ja nie o tym.

Zaczęło się od zakupów. Dołożyliśmy pewnemu bogatemu panu parę euro do portfela i kupiliśmy Staśkowi zaczątek własnego łóżka - materac. No i stało się. Wyprowadziliśmy pierworodnego z naszej sypialni do jego własnego pokoju. Sam zainteresowany zachwycony. Przynajmniej wieczorem. Zobaczymy jak minie noc. Mam nadzieję, że będzie ok i będzie można zwinąć łóżeczko, które teraz jest puste i jako takie, strasznie kiepsko w sypialni wygląda. Szczerze mówiąc, to mnie skręca jak na nie patrzę.
Dzieci rosną, rodzice siwieją. :)
A będzie gorzej....

Deklaracja

2010-02-07T22:57:00.002+01:00

Jasno i zdecydowanie Zimie mówię dość!

Ok, fajna jest. Śnieg, mróz, prawdziwa, jak kiedyś, srata tata. Ja nie jestem jak kiedyś.

Argumenty:
- Śnieg nie jest biały tylko żółty albo szaro-bury.
- Mrozu mam dość. Skrobanie szyb i czekanie aż samochód się rozgrzeje jest fajne tylko na filmach.
- Na nartach nie byłem, a na łyżwy nie pójdę, bo za dużo śniegu.
- Miły pan na przeglądzie pokazał mi, co dziury zrobiły mojemu samochodowi, a dziury zrobił mróz. I nadal robi.
- Mam dość ludzi, którzy zamiast kupić sobie łopatę za kilkanaście złotych parkują samochody gdzie popadnie, bo śnieg nie pozwala zaparkować samochodu jak człowiek.
- Chcę chodzić z synkiem na spacery nie zastanawiając się przy tym, czy mu nie jest aby za zimno.
- Nie chcę tracić godziny dziennie na ubieranie, rozbieranie, przebieranie i inne tego typu czynności zupełnie niezrozumiałe latem.
- Zwierzaki mają przesrane. Dzisiaj z okna oglądaliśmy jak jelenie ryły w śniegu w poszukiwaniu żarcia.
I tak dalej ...

Chcę WIOSNY.

Psi blog

2010-02-07T22:36:00.004+01:00

Chociaż, po zastanowieniu, chyba raczej Twitter.

Mam dość żółtego śniegu dookoła. Każdego ranka, w drodze do sklepu, mijam kilkadziesiąt takich zestawów. Rekord pobił zamarznięty zestaw serdlowy przed samym sklepem, na odśnieżonej części chodnika. Pan chyba właśnie robił zakupy (o ironio, zaKUPY). Mróz nieco zelżał, zelżała też siła spajająca psi wyrób i od TRZECH DNI można podziwiać kolejne fazy rozkładu materii organicznej na mrozie. Ręce same składają się do oklasków. Okolica zaczyna przypominać podwórko kamienicy w której mieszkaliśmy we Wrzeszczu. Trzeba uważać gdzie stawia się nogę.
Mam dość tych wszystkich piekielnych psów. Jeśli ktoś chce mieć zwierzaka, niech po nim sprząta, albo niech nauczy go załatwiać się w domu. Nie mam ochoty oglądać wszędzie psich śladów. Może powinno się wprowadzić podatek w wysokości zależnej od masy psa?

Zima

2010-01-31T23:05:00.002+01:00

Jakoś mam mało czasu na robienie zdjęć ostatnio. Chyba za dużo czasu zabiera walka ze śniegiem.
I weekendy.

Zima w sadzie.

Stasiek rośnie w zastraszającym tempie. Rozumie coraz więcej.
Dzisiaj kupiliśmy nowy odkurzacz. Ulubiony sprzęt domowy mojego synka. Trudno opisać przejęcie z jakim wyciągał kolejne elementy z pudła.
Mój chłopak...

Styczeń

2010-01-31T21:09:00.002+01:00

Nagle okazało się, że rok 2010 składa się tylko z 11 miesięcy. (Usłyszane w radio, ale mi pasi.)

Jakoś mi ten styczeń nadzwyczaj szybko minął. Zima, zima, a tu nagle jasno jeszcze o 17-tej i kolejny roczek na karku przybył.
Znaczy ku wiośnie już idzie :).

Mor Karbasi

2010-01-24T21:06:00.002+01:00

Przelotna znajomość. Ot, wczoraj usłyszałem przez przypadek w radio.
Dzisiaj byłem na koncercie.
Jestem urzeczony.
Głos jak dzwon. Jasny.
Kapitalne możliwości i ich wykorzystanie.
Do tego śliczna dziewczyna.

Nadal zima

2010-01-16T23:43:00.002+01:00

Zima wymalowała całą okolicę na biało. Mgłą i mrozem.

Zima

2010-01-16T18:41:00.005+01:00

Zachciało mi się zobaczyć jak wygląda morze.
Szczerze mówiąc spodziewałem się nie wiadomo czego. Mamy taka piękną zimę z mrozem i śniegiem, to myślałem, że się Szwedki plażą przechadzają. A tu zima.
W morzu ledwie kaszka lodowa pływa, na plaży lodu nieco i molo soplami obrośnięte. A zimno jak jasny gwint. Po 15 minutach miałem serdecznie dość całej wycieczki i szybkim krokiem ruszyłem ku samochodowi, gdy nagle zobaczyłem kolesia w czerwonych bokserkach zakładającego sobie klapki na bose stopy. Noż kurka, mi tu smarki w nosie zamarzają i skóra na policzkach się łuszczy (jak dobrze nosić brodę), a ten tu fircyk jeden się zanurzać zamierza. No i się zanurzył. Założył czapkę i się zanurzył. Aż się mewy pozbijały w kulki na ten widok.

Kulka powiedziała, że pale podtrzymujące pomost wyglądają jak nogi olifantów.

Budowanie i mieszkanie

2010-01-13T22:32:00.002+01:00

W końcu powiesiłem karmnik, który dostałem na poprzednie urodziny. Cóż z karmnika, jeśli ptaków brak? Jeszcze nie udało nam się zobaczyć żadnego. Chyba mewy wyżerają braci mniejszych do nogi/piórka. Ale karmnik wisi.

Z nieukrywaną dumą muszę dodać, że kafelki, które położyłem w maju, a zafugowałem w pewien ponury listopadowy weekend, przeżyły dwudziestostopniowe mrozy i zamierzają leżeć na balkonie niewzruszone nadal. Chwała im. Może pewnego pięknego majowego dnia dokończę kafelkowanie balkonu. Jak tylko będę miał coś do cięcia gresu...
Takim to sposobem kolejne rocznice wykończenia balkonu będziemy mogli świętować praktycznie na okrągło :).
Tylko przeraźliwi nudziarze kończą rozpoczętą robotę od razu.

... i po świętach

2010-01-13T22:29:00.002+01:00

Prawie jak choinka...

Strona techniczna zdjęcia nie podlega komentarzom. Ma inne walory :)

Wielki świat

2010-01-08T20:38:00.004+01:00

Kulka mnie dzisiaj zastrzeliła.

- Zgadnij czego dzisiaj dotykałam? Pytanie zadane z błyskiem w oku i wschodem słońca na twarzy.
- Hmm. No tak, w takich sytuacjach mam bigos w głowie.
- Wymyśl coś zupełnie abstrakcyjnego. Tu mi nie pomogła, bigos zmienił się w trociny.
- Eeee, tchórzofretki? No to sobie wymyśliłem, wielka mi abstrakcja.
- Prawdziwego Misia Uszatka :) !!!

Kurde, a ja nigdy żadnego aktora, nawet za rękę.

Niedowiarkom wyjaśniam, że moja żona ma znajomości i macany misio to naprawdę był jeden z Tych misiów.

Nowy rok bieżący

2010-01-03T17:27:00.002+01:00

Rozbiegówka Nowego Roku nieuchronnie zbliża się do końca. Czas wziąć się do roboty. Jeśli w powiedzeniu, że cały rok będzie taki jak jego początek jest trochę prawdy, to czeka mnie niezwykle wesoły rok. Niestety, w okolicach Wielkanocy będę sobie musiał chyba poszukać nowej wątroby, bo obecna zmarszczy się zupełnie.
Nic to. Dobre stosunki z sąsiadami wymagają ofiar. Ale uszczerbek na zdrowiu pozwolił mi dopisać do mego jadłospisu kolejną pozycję (tuż pod łosiem i reniferem) - koninę. Muszę przyznać, że konina ma najbardziej specyficzny smak ze wszystkich mięs jakie jadłem. Ciemniejsze od wołowiny, a zapach walił w nozdrza niemożebnie. To była kiełbasa w postaci końskiego flaka napchanego polędwicą, ale w odróżnieniu od naszej kiełbasy, ta nie była mielona tylko w całości. Różności się na świecie do gara wkłada :). Nie wszędzie jadają bigos i schabowego.

I to by było na tyle. Od jutra Nowy Rok staje się bieżącym. Zdrowie trzeba podreperować. Pogoda łaskawsza się wydaje - może by na rower?!

Dzisiaj były tylko sanki. Pięknie jest (bywa) na świecie (podwórku) w styczniu.

Nowy rok

2010-01-01T23:44:00.003+01:00

I znów wszystko od początku.

Stary nie był wcale taki zły.
Ale Nowy będzie lepszy.
Z całą pewnością.

Się zbliża

2009-12-28T20:08:00.002+01:00

Koniec roku atakuje.

Szczerze mówiąc, grudzień mnie zmęczył. Praca, prezenty, zakupy, żarcie, picie i bach - brak kaca. No kto by się spodziewał. Dobrze, że rok kończę tygodniowym finiszem na luzie. Jakoś mi z tym milej na sercu.

Wspomnienie przygotowań.

Napinka stulecia

2009-12-12T00:17:00.001+01:00

No i jak ten biedny Najman miał wygrać, jak najpierw go cztery razy kopnął koń, a potem dostał workiem cementu w łeb? No jak?

Sesja domowa

2009-12-02T23:17:00.005+01:00

Jesienna sesja domowa z krnąbrnym modelem.
Pewne oznaki współpracy wykazuje, ale w okolicy jest mnóstwo ciekawszych spraw, niż stanie w nudnej pozie przy ścianie.

Spać

2009-11-30T21:14:00.003+01:00

mi się chce. O.
W sumie nie jest strasznie jesiennie. Nawet mi się nasz piękny listopad podoba. Nie Hiszpania to ni Cyper, ale lepsze niźli tryper.
Mózg mi chyba gnije...
Poruszając się autokonserwą po Alei naszło mnie pytanie, czy gdyby nasze stocznie miały w nazwie opel, g.m.b.h. albo coś równie europejskiego to cały ten cyrk miałby miejsce? Nie otake unie mnie chodziło.
To mówię ja, Jarząbek, euroentuzjasta (kiedyś) drugiej klasy.

Zdjęcie bez związku. Jak widać.

Otomin

2009-11-23T00:06:00.004+01:00

Sobota dla rodziny.
Akcja zbierania śmieci w Otominie odkryła przede mną, jak piękne okoliczności przyrody nas otaczają. Korzystając z zupełnie nie listopadowej pogody zrobiliśmy sobie rodzinny spacer.

Krok ku dorosłości

2009-11-22T23:59:00.003+01:00

Odstawiamy smoczek.

Poszło zaskakująco łatwo. Ostatnio Stasiek praktycznie nie wyjmował go z paszczy, a tu proszę, w sobotę trochę pojęczał w ciągu dnia, a w niedzielę spokój. Jasne zasady - smoczek tylko do spania. Rewelacja. Dziecko z Pewex-u :) ... na owcy z Podhala (chyba).

Sushi

2009-11-22T23:32:00.002+01:00

Kulka dziurę w brzuchu wierciła mi od dawna. Właściwie, to już nawet nie pamiętam od kiedy.
Bilecik od kumpli z poprzedniej firmy był doskonałą okazją, żeby w końcu od wiercenia odstąpiła.

No i cóż mam napisać...
Oprawa trochę kombinowana, taka Polsko-japońska. To znaczy kelnerka była w kimono, ale tylko z przodu. Z tyłu była w dżinsach. Ale tak naprawdę obsługę oceniam bardzo dobrze. Uratowali nas od pozabijania się pałeczkami, a swój lokal od rozwalenia przez tajfun "Stanisław".

Jeśli chodzi zaś o samo sushi, to było po prostu bardzo smaczne. Wyraźnie smaczniejsze od tego, które kiedyś kolega przygotował w pracy. Naprawdę można polubić takie żarcie. Może z wyjątkiem zupy, która była dość specyficzna i chyba już bym jej nie chciał jeść nigdy. Patrząc przez pryzmat zawiesistych polskich zup, tamto to była wodzianka z kiełkami i kawałkami ryb. Ok, spróbowaliśmy, wystarczy.

Teraz pozostało zaopatrzyć się w sprzęt do robienia tych japońskich frykasów, bo 150zł za porcję na dwie osoby (no fakt, najedliśmy się do syta) to spooooro.

Zdjęć nie zrobiłem, bo trzymałem Staśka wiszącego z waflem ryżowym w paszczy nad sushi manem w akcji. Nawet ładnie mu to szło. Temu panu.

Mgła

2009-11-16T23:52:00.002+01:00

Na północy mgła.

Wspomnienie

2009-11-15T23:29:00.002+01:00

Wspomnienie lata. Dziecki w basenie.
Ciepłego.

Jesień

2009-11-15T21:48:00.004+01:00

Jesień atakuje.

Czas jakoś mi strasznie przyspieszył bieg ostatnio. Nie mogę się zebrać, żeby dokończyć sycylijskie wakacje. Jeszcze ta pogoda. Szczęśliwie pojawiają się chwile słońca, bo można by o..... (tu każdy wstawi sobie bezokolicznik od ulubionej części ciała).

Dzisiaj na przykład wcale pozytywna mgła. W sam raz na spacer po mieście z kubkiem mokki z wiadomego źródła :).
Tak naprawdę spacer ograniczył się do zaliczenia Długiego Pobrzeża. Fajnie tak bez tłumów.

Wydawało mi się, że zrobiłem więcej zdjęć. Pewnie przez zabawę ze statywem. Ale co tam, jutro pewnie tez będzie mgła.

WW45

2009-11-05T22:42:00.002+01:00

Z deszczu pod rynnę, czy też z korporacji w korporację.
W mniejszą.
Ale za to sajt większy i machina lepiej smarowana.
Pierwszy tydzień prawie za mną. Kurde, trzeba pracować :) I koniecznie poznać język tubylców, bo ciężko się z nimi dogadać. Dobrze, że przynajmniej kawa jest dobra.

*Work Week 45, obowiązująca jednostka kalendarzowa.

Terrasini

2009-10-29T14:27:00.009+01:00

Z racji bliskości i łatwości dojazdu (bus spod hotelu) Terrasini było najczęściej odwiedzanym przez nas miejscem. Zgodnie z założeniami chcieliśmy choć trochę poczuć miejscowy klimat i zobaczyć prawdziwe życie, a nie tylko bajki dla turystów.

Miasteczko jest piękne. Z jednej strony przytulone do góry, z drugiej wiszące nad skalistym brzegiem zatoki Castellamare.

Pierwszą rzeczą jaka rzuciła się nam niekoniecznie w oczy były chodniki. A właściwie coś, co chodniki próbowało udawać. Jeśli nawet trafił się chodnik z prawdziwego zdarzenia, to i tak po kilku, góra po kilkunastu krokach przecinał go podjazd lub schodki. Ot taka trauma posiadacza przychówku w wózku z małymi kółkami.

Nie nas takimi przeszkodami straszyć. Daliśmy sobie radę. Zwłaszcza, że miasteczko urzekło nas swoim klimatem. Słońce czuć tam w każdym domu, w każdym kamieniu.

O tym, że miasteczko jest żywe przypominały typowo włoskie góry śmieci.

I codzienne obowiązki.

Najbardziej jednak kawa. Poranna kawa w kawiarni, z przyjaciółmi, sąsiadami, to w naszych szerokościach nie występuje. Im dalej na północ, tym więcej w kawie procentów a mniej kawy. Finowie pewnie zaczynają dzień szklanicą swego narodowego produktu w domowym zaciszu. Włosi przy kawie żywo dyskutują przy kawiarnianym stoliku. Siedząc tam wśród nich czułem, że naprawdę jestem na Sycylii.
Stanisław, jak zwykle, poszedł o krok dalej.

Citta del mare

2009-10-22T22:25:00.012+02:00

Hotel. Co oznaczają w praktyce 3 gwiazdki?

W głowę mam wbite, że 3 gwiazdki to standard turystyczny i absolutne minimum w krajach typu Egipt, Tunezja i takie tam.

Faktycznie, po wejściu do naszego pokoju grubo po 3 nad ranem wrażenie było kiepskie. W środku panował niemiły zaduch, przy wejściu dało się wyczuć smrodek wydobywający się z kanalizacji, generalnie nieciekawie.

Na szczęście okazało się, że to tylko projekcja zmęczenia. W dziennym świetle sytuacja wyglądała dużo lepiej, a drobne niedogodności rekompensował widok z balkonu.

Pal sześć smrodek z kanalizacji. Reszta z 27 hektarów zajmowanych przez kompleks hotelowy robiła dużo lepsze wrażenie. Zwłaszcza egzotyczna przyroda. Pod samym balkonem rósł wielki aloes, przy dróżkach rosły fikusy i drzewa oliwne, o całym mnóstwie palm i kwitnących drzewek i krzewów nie wspomnę. Najwięcej było jednak opuncji obsypanych owocami i drzewiastych kaktusów, które u nas w roli roślin doniczkowych wyglądają jak żałosne imitacje swoich dzikich krewnych. Podobnie z resztą z fikusami.

Palma przed głównym wejściem.

Takie kwiaty wydały z siebie drzewka. Nie mam pojęcia jakie.

Owoce palmy. Palmy były w praktycznie każdym stadium wegetacji, od łysych, przez kwitnące w pełni, do takich z owocami.

I wreszcie owoce opuncji. Było ich pełno. Nie bardzo wiedzieliśmy czy coś się z nich robi, ale miałem teorię, że jest ich za dużo, żeby ludzie nie wymyślili dla nich żadnego zastosowania. Moja teoria się uwiarygodniła, gdy zobaczyliśmy w Palermo pickupa załadowanego skrzyniami równiutko ułożonych owoców opuncji. Już w domu doczytałem jak to się je. Rozdeptany na próbę pachniał jakoś znajomo, ale nie zaryzykowałem sprawdzenia smaku :). Zresztą wcześniej się paskudnie pokłułem biorąc taki dziwny owoc do ręki. A wydawało mi się, że uważam na kolce.

Między palmami biegały jaszczurki. Miały niezły wzrok, albo jakiś inny zmysł, który sprawiał, że zbliżenie się do takiej na mniej 2 metry było praktycznie niemożliwe. Tutaj zdybałem jedną na śliskich płytkach.

Kot natomiast zajęty był polowaniem i nie zwracał na mnie większej uwagi.

Pstryki zachodowe

Klub przy basenie nocą.

Sycylia

2009-10-20T22:20:00.010+02:00

Sycylię wymyśliła sobie, a raczej nam Kulka dawno temu. W końcu w lecie klamka zapadła. Wpłaciliśmy zaliczkę i kupiliśmy przewodnik. Pozostało tylko czekanie. I się doczekaliśmy. Niestety wylot z Warszawy, a PKP remontuje... GDA-WAW 5h, WAW-PMO 2h20m. Pięknie.

Wejściówkę oblaliśmy. Niby wiedziałem, że będzie ciepło, ale 21°C o 3 w nocy trochę zbiło mnie z tropu. Chyba podświadomie traktowałem to jako niedorzeczność. 25°C ok, ciepło, ale na pewno da się nosić zakryte buty i długie spodnie, przecież u nas jest już jesień. Kurde, 10 par skarpetek wróciło w stanie pierwotnym. Długie spodnie miałem raz (nie licząc przyjazdu i wyjazdu), na pierwszym śniadaniu i po 5 minutach żałowałem, że nie mam szortów. Swoje dokładała wilgotność, która w ciągu dnia łaskawie spadała poniżej 50%. Suszenie czegokolwiek wychodziło dość słabo.

Niby czytałem, że wyspa wulkaniczna (wiadomo, Etna) i dość górzysta, ale poczytać o górach a zobaczyć, to 4 różne sprawy. Największe wrażenie robią skały nad samym morzem. Nasze góry zaczynają się dość wcześnie wyżynami, a wysokość względna szczytów jest ułamkiem wysokości n.p.m. Na Sycylii góry zaczynają się w morzu.
Kilkusetmetrowe zbocza straszą stromością. Leżące nieopodal odłamki skalne przypominają, że wyspa żyje. Jadąc autostradą do Palermo widziałem domy przytulone do skalnych ścian, zbudowane wśród skalnych odłamów nierzadko wielkości domu. Swoisty piknik pod wiszącą skałą. Permanentny.

Widok na nasz hotel z plaży, na którą dojeżdżało się górską drogą 15 minut. Po drodze mijaliśmy kolarzy. Zazdroszczę im.

Góra widziana z terenu hotelu.

Góra bardziej w środku wyspy. Widok ze starego amfiteatru w okolicach miasteczzka Segesta.

Widok z murów Erice. Jakieś 762m m.p.m.

Popołudnie

2009-10-17T20:29:00.003+02:00

Jesień w sadzie.

Śliwa. Off duty.

Pod czynną jabłonią.

Kot to ma klawe życie. Jesienią może trochę mniej, ale jednak.

Poranek

2009-10-17T09:14:00.002+02:00

Oddech zimy.

Staś

2009-10-14T20:28:00.003+02:00

Sesja wieczorna.

Dzisiaj kąpiel była nieco szybciej i "Radio dzieciom" słuchaliśmy już z małym piżmakiem. Pamiętam jak sam w dzieciństwie po ciemku wsłuchiwałem się w trzeszczącą audycję, która kiedyś chyba była adresowana do młodszych słuchaczy. A może mi się tylko wydaje. Tak czy inaczej słuchamy ze Staśkiem dzieciowych piosenek.

Minki teatralne.

Sycylia - tam i z powrotem

2009-10-11T20:39:00.003+02:00

Wakacje i po wakacjach. Sycylijski tydzień dobiegł końca. Było fantastycznie. I jak fantastyczny był ten tydzień, tak koszmarny był jego koniec. Zmiana temperatury na niższą o prawie 20 stopni musi się odbić na samopoczuciu.

Powoli dochodzę do siebie. Jak dojdę to napiszę.
Tymczasem kilka nagich fotek dla podgrzania atmosfery.

Klasyka

2009-09-30T22:37:00.002+02:00

Klasyka, ale ten skecz odkryłem dopiero teraz. Szczególnej uwadze polecam anestezjologa.

Tani spacer

2009-09-29T21:56:00.006+02:00

Niedzielny spacer, lekko nostalgiczny. Dawno temu, gdy pomieszkiwaliśmy sobie z Kulką we Wrzeszczu, gdy tylko wiosenne dni stawały się wystarczająco długie i ciepłe, przychodziliśmy tutaj prawie codziennie. Majowe wieczory spędzane przy fontannie i na spacerach po tej części Wrzeszcza były magiczne. Kulki marzeniem było mieszkanie w którejś z tutejszych kamienic.

Życiowy pragmatyzm wziął jednak górę nad romantycznymi mrzonkami i mieszkamy dość daleko od fontanny z dziewczynką z parasolką (teraz bez parasolki). Postanowiliśmy jednak pokazać Staśkowi, gdzie ojciec mamę na romantyczne spacery prowadzał i wybraliśmy się w rzeczone okolice.

Duch miasta wciąż żywy. Ktoś wciąż potrzebuje zduna. Cień autora na zdjęciu zamierzony :). Jak w książce "Mercedes-Benz" Pawła Huelle.

A na deser, jak każda porządna polska rodzina, nawiedziliśmy pobliskie centrum handlowe, gdzie ratownicy GOPR urządzali pokazy ratownictwa i dzieciaki mogły się sprawdzić we wspinaniu na wielką baterię R20.

Krowa

2009-09-28T21:48:00.005+02:00

Krowa mleczna. Zwabiona kapustą i jabłkiem

Krowa jest z natury stworzeniem ciekawskim, ale jednocześnie ostrożnym i bliżej, do człowieka z wydającym dziwne dźwięki "czymś", podejść nie chciała. Za to, gdy chwilę później miałem na rękach Staśka, wpakowała w niego swój mokry nochal. Ciekawe, że taki wielgaśny przeżuwacz wykazuje zainteresowanie małym ludziem. Ciekawe co za pomysły się między takimi rogami rodzą.

Mamy żyrafy

2009-09-22T20:55:00.012+02:00

Jakiś czas temu zrobiło się głośno, bo w ZOO pojawiły się żyrafy. Jako, że po ostatniej wizycie odechciało nam się ogrodów zwierzętowych zupełnie, nie bardzo paliliśmy się, żeby nowy nabytek zobaczyć na własne oczy. Z grubsza rzecz ujmując, tysiąckrotnie wolałbym je zobaczyć w środowisku naturalnym niż w dość zaniedbanym Oliwskim ZOO.

Cóż jednak, gdy możliwości skromne, a potrzeba nawiedzenia zwierzyńca zmaterializowała się w postaci siostrzenicy na wakacjach - poszliśmy do ZOO.

Przyznaję, że od czasu ostatniej wizyty zmieniło się dużo i na lepsze.

Główną atrakcją jednak są żyrafy. Niesamowicie efektowne zwierzęta. Chociaż na razie same samce. Jak się nasi nauczą co i jak, to będą mogli dostać samice. Widać jak u ludzi, samice trudniejsze w utrzymaniu. Ciekawe.

Tak naprawdę to trudno obecności żyraf nie zauważyć. Czają się na każdym kroku.

Szalone zwierzaki.
Razem z żyrafami w nowym pawilonie rezydują surykatki. Poziom szaleństwa podobny.

Inne zwierzaki jakieś takie weselsze i ładniejsze się wydawały niż ostatnio. Nie wszystkie, bo na przykład ryś miał wszystko/wszystkich w ...

Ale kot i tak ma klawe życie.

Niezmiennie, smutkiem przejmuje mnie zawsze wizyta w małpiarni, a dokładnie w domku zamieszkiwanym przez orangutany i szympansy. Wydają się bliżsi człowiekowi niż niektóre osobniki mijane na ulicy. Całe to nasze człowieczeństwo bywa dość grubymi nićmi szyte. Czasem to po prostu ponura kpina.

Nocą

2009-09-16T22:41:00.003+02:00

Późnowieczorny spacer kawałkiem Gdańska.

Jesień

2009-09-15T21:35:00.006+02:00

Jesień to smarki, to wrzesień...

No i się lato wybździło i jest zimno wieczorem jak, nie przymierzając, jesienią.
Na plaży pusto i zimno. W nosie wesoło zaczynają świergotać pierwsze wrześniowe smarki. Ech...

Kadr sentymentalny. Wrona symboliczna.

Mamy w Gdańsku nową fontannę. Kosztowała kupę kasy i ma fajne lwy z brązu. Największą atrakcję stanowi dla dzieciaków ganiających między pojawiającymi się znienacka strumieniami wody. Myślę, że latem fontanna zrobi furorę.

Niestety nie doczekaliśmy się iluminacji, ale nadrobimy. Koniecznie ze statywem.

Jesienne Hucisko.

"Ej, wam też tak zimno???"

Golf

2009-09-11T21:54:00.012+02:00

I do tego nie Holtzwagen.

Z okazji zakończenia projektu, który wielu kosztował wiele i w którym nic nie okazywało się takim, jakim jawiło się pomysłodawcom, nasz managier zorganizował odstresowujący wypad na golfa i pijaństwo.

Wyszło fajnie, zwłaszcza, że nikt wcześniej w golfa nie grał. Posłuchaliśmy trochę śmiesznego pana, popatrzyliśmy jak gra, dotknęliśmy trawy na Greenie i sami mieliśmy okazję spróbować trafić w piłeczkę. Nie było lekko.

Tu nasz gospodarz nadaje piłeczce prędkość słuszną. Ze zgrubnych rachunków wychodzi, że pokonała jakieś 40cm w ciągu 1/125s, co daje około 160 km/h. Nieźle.

Kolejną ciekawostką jest trawa na polu. Rośnie płasko przez co bardziej sprawia wrażenie pluszu niż trawnika.

Dzięki czemu w ogóle da się grać.

I naprawdę wcale nie jest łatwo tak trafić w tą cholerną piłeczkę, żeby poleciała tam gdzie chcemy i jak chcemy.

Tu na przykład widać końcową fazę uderzenia, którym posłałem piłeczkę na jakieś 130m używając kija Iron 8, kompletnie psując uderzenie.

A tutaj zabawa putterem - piłeczka wpadła po trzecim uderzeniu.

Zabawa przednia, ale dość kosztowna. No i jednak wciąż kojarzy mi się bardziej z emeryturą. Klientela na polu pogłębiła to skojarzenie jeszcze bardziej. "Jak tam, panie doktorze?" i takie tam pierduły...

A po golfie opijanie sukcesu. Nad morzem. W kurorcie. Fajnie tak jest bez turystów.

Cisza, pustki na plaży. Mieszkańcy w końcu mogą wyjść z lasu.

Lis ze zdjęcia jest zaprzyjaźniony z pracownikami Koliby i regularnie podkarmiany. Tego wieczoru dostał pierogi. Stałem nieco ponad metr od nich, więc konsumpcja odbyła się w miejscu nieco bardziej intymnym, ale lampa błyskowa nie robiła na rudzielcu najmniejszego wrażenia.

Pitu pitu

2009-09-11T21:37:00.003+02:00

Takie tam mnie naszło, że niepostrzeżenie nadciąga jesień. No bo niby jak ma nie nadciągać, jak już prawie połowa września za pasem. Pogoda troszkę nas oszukuje i usypia, ale rano na rowerze czuję wyraźnie, że robi się coraz chłodniej. No i o 20-tej jest już ciemna noc.
Ale jeszcze jest pięknie.

Wesele

2009-09-06T22:44:00.001+02:00

Wesele sponsorowała miseczka D.

Gości można było w miarę prosto rozróżnić. Ci od pana młodego byli wysocy, ci od panny młodej obfici. Oczywiście jak każda reguła, tak i ta była prawdziwa w skończonym zakresie. Na moje oko w około 90%.

Samo wesele było zaś prawdziwie polskie. Z bimbrem, dziczyzną i swojską muzyką.
No i niestety krótkie, ale już za rok ...

Służba nie drużba

2009-09-01T22:26:00.001+02:00

Kawa

2009-09-01T21:54:00.003+02:00

Ostatnia sierpniowa kawa.

Wczoraj byliśmy ze Staśkiem na kawie. Mama biegała z babcią po sklepach i mieliśmy chwilę dla siebie.
Dla mnie jak zwykle mokka, dla Staśka rurka z bitą śmietaną. Zjadł prawie całą.

Wrześniowo

2009-09-01T21:11:00.005+02:00

Wrzesień przywitał nas ciepło. Natura oddaje to co zabrała w maju i czerwcu. W sumie to się nie pogniewam, jak odda wszystko.

W mieście tłoczno i podniośle. Wczoraj załapaliśmy się na kawałek przemarszu na plac Trzech Krzyży z okazji 29 rocznicy podpisania porozumień sierpniowych. Historia pisana prawie na naszych oczach.

Znakomita większość maszerujących to ludzie w podeszłym wieku, którzy nie do końca potrafią się odnaleźć w rzeczywistości, którą dla nas wywalczyli.

Niech się kłócą, ich prawo. Wywalczone. Nie nam ich osądzać.

Dzisiaj obchody 70 rocznicy wybuchu II Wojny Światowej. Też zaczęło się w Gdańsku.
Miasto z dość niespodziewanym zrozumieniem przystawało, żeby przepuścić kolejnych oficjeli na Westerplatte. Z racji położenia u nas w firmie prawie wszyscy siedzieli w oknach i próbowali zobaczyć kto się kryje za ciemnymi szybami kolejnych limuzyn. Ja na przykład wypatrzyłem Julię Tymoszenko. A właściwie jej głowę od tyłu, co ułatwiło identyfikację. Trochę szkoda, że tylko tyle, bo pani Юлия Владимировна to niepośledni przykład słowiańskiej urody.

Koniec

2009-08-30T20:51:00.010+02:00

Koniec wakacji.
Sierpień okazał się najkrótszym miesiącem w roku.

Sprężarka właśnie po raz kolejny wylizała mięso na pieczeń. Tak dokładnie wylizanej pieczeni jeszcze nie jadłem. Krakowskie bydlę bez manier i honoru.

Właśnie kończący się weekend, jako ostatni sierpniowy, został wykorzystany do właściwego pożegnania wakacji. Impreza miała charakter rodzinny. Przynajmniej na początku...

Zosia w akcie samospętania.

Maja znów chciała bawić się w lekarza...

Tymczasem lalka Marysi miała wypadek - wózek niespodziewanie się złożył.

Niestety cieniem na sielance kładł się kosz na śmieci. Właściwie się nie kładł. Nie mógł. Zniknął w całkiem już długą i chłodną letnią noc.
Gdzieżeś jest, mój koszu niebieski...

Może, wzorem krasnala z Amelii, postanowił ruszyć w szeroki świat. Ot, na początek choćby do Laskowic.

Ale, ale. Kocha to wróci. Tymczasem wieczór się rozpanoszył i impreza wejść miała w fazę nieco bardziej zasadniczą.
W tym celu dzieci zostały wyprane i spać ułożone.

A potem...
(...)
Tymczasem rano...

Znak, że impreza się udała.

Na szczęście jeszcze jest sierpień.
I trampolina. To jest duży argument za maniem domu. Jak sobie patrzę, jak Stasiek sobie radośnie podskakuje...

Aż ciężko z obiektywem nadążyć czasami.

Marysia chciała, żebym nadążył.

I znów nie odważyłem się na zrobienie salta. Jakiś taki rozsądny się zrobiłem.

Rodzinnie

2009-08-25T23:15:00.005+02:00

Rodzinne pstryki bez większego związku

Lody są najlepsze.
Zawsze.

Plecak z ZOO. Na zdjęciu przymiarka i pierwszy spacer na balkon. Dzisiaj to nieodłączny element każdej wycieczki.

Na basenie nie byliśmy od dawna, na szczęście Stasiek szybko sobie przypomniał jaką mu to sprawiało frajdę.

Kot to ma klawe życie

2009-08-25T21:32:00.003+02:00

Tym razem prawdziwe wiejskie koty. Nie żeby Sprężarka była wypchana, ale ona z Krakowa przecież, to i maniery ma swoiste i we łbie lekki zamęt.

Zdjęcia z urlopu.

Może i kot ma klawe życie, ale do krowy to z szacunkiem...

W końcu to fabryka mleka.

Pogoda

2009-08-21T13:44:00.003+02:00

Pogoda na moim pulpicie:
Za miesiąc będzie zupełnie inaczej...